مقالات علوم سیاسی

با بررسي اجمالي مناطق مرزي به ويژه نواحي روستاهاي مرزي در مقايسه با مناطق مركزي كشور مي توان به شاخص هاي عمده اي از جمله انزواي جغرافيايي مناطق مرزي، دوري از قطب هاي صنعتي، اقتصادي و توسعه نيافتگي در ابعاد مختلف اجتماعي، اقتصادي ، سياسي و فرهنگي دست يافت. اين مناطق به دليل تماس با محيط هاي متنوع بيروني از ويژگي هاي خاصي برخوردارند. وجود مبادلات و پيوندهاي فضايي دو سوي مرز و آسيب پذيري و تهديدات مختلف در اين مناطق اهميت ويژه اي را در فرآيند برنامه ريزي، توسعه، آمايش سرزمين به مناطق مرزي داده است كه در صورت غفلت از آن ها به طور جد شاهد چالش هاي عمده اي از جمله عدم ثبات جمعيتي مناطق مرزنشين خواهيم بود، روستا و توسعه روستايي و جايگاه آن در برنامه ريزي توسعه كشور و سهم آن در توسعه منطقه اي و ملي از مسايل مهم كشور است كه مي تواند تفاوت هاي موجود در سطح برخورداري مناطق از مظاهر رفاه و توسعه بين شهر و روستا را به حداقل برساند و از مهاجرت گسترده جمعيت روستايي و مرزنشين جلوگيري كند. امروزه اين گونه مسايل در دو سوي مرز باعث شده تا كشورهاي همسايه در قالب بازارچه هاي مشترك مرزي كه از شناخته شده ترين روش هاي توسعه اقتصادي روستاهاي مرزنشين به شمار مي رود، مي تواند تحولي بنيادي در توليد، ايجاد اشتغال ، تثبيت جمعيت مرزنشين، افزايش درآمد و نهايتا توسعه اي پايدار ايجاد نمايد و به سمت همكاري هاي متقابل منطقه اي هدايت شوند.
بازارچه مشترك مرزي باجگيران در فاصله 30 كيلومتري از شهر عشق آباد مركز جمهوري تركمنستان و 2 كيلومتري از شهر باجگيران است كه در سال 1375 راه اندازي شد و با كاركردهاي اقتصادي، اجتماعي خود منجر به خروج منطقه از انزواي جغرافيايي، گسترش زيرساخت هاي منطقه، توسعه روستايي و تثبيت جمعيت در شهر مرزي باجگيران و تعدادي از روستاهاي مرزي كه در تعامل با بازارچه بودند، شده است. در اين راستا براي رسيدن به اهداف اصلي تشكيل بازارچه مي توان با برطرف كردن موانع ركود فعاليت بازارچه و گسترش خدمات و تسهيلات آن و فراهم كردن امكانات ارتباط ديگر روستاهاي بخش با بازارچه اين امكان را فراهم كرد تا روستاهاي ديگر مناطق نيز بتوانند از تسهيلات و خدمات بازارچه بهره مند شوند.

 نسخه قابل چاپ