مقالات علوم سیاسی

نويسنده در اين مقاله به بررسي يكي از مهمترين عوامل تهديد امنيت ملي يعني - نابرابري هاي شهري - مي پردازد. موقعيت كنوني كشور ايران كه مراحل گذار تاريخي خود را مي گذراند، سبب رشد بيرويه جمعيت شهري و افزايش نابرابري ها در مناطق مختلف آن گرديده و مدل خاصي از جغرافياي سياسي شهري را ايجاد کرده است. اين بررسي كوششي براي ارزيابي وجوه نابرابري با استفاده از شاخصهاي اشتغال و مسکن در مناطق 22 گانه شهر تهران است. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه در مناطق 22 گانه تهران تفاوت هاي قابل ملاحظه اي از نظر فرصت هاي شغلي وجود دارد. به طوري كه گروه شغلي كارگران ساده در بخش هاي جنوبي شهر بيش از نيمه شمالي آن متراكم هستند. همچنين بررسي هاي انجام شده راجع به پراكندگي فقر با استفاده از ساکنان چهار نفر به بالا ساكن در يک اتاق حكايت از آن دارد كه مناطق متراكم فقر نيز به طور يكسان در شهر پراكنده نشده اند. چنانكه مناطق جنوب شهر، حوزه هاي متمركز فقر را تشكيل مي دهند. با توجه به شاخص هاي مورد بررسي، يكي از مهمترين منابع تهديد امنيت اجتماعي و ملي در تهران، نابرابري در پراكندگي مشاغل ابتدايي و فقر و تمركز آن در جنوب شهر مي باشد. با توجه به نكات مذکور بايد اذعان كرد كه نابرابري و محروميت شهري، خطري مستقيم براي امنيت اجتماعي بشمار مي آيند.