مقالات علوم سیاسی

امروزه صنعت گردشگري به علت تاثيرگذاري آن بر فرايند توليد، اشتغال و توسعه اقتصادي، براي بسياري از کشورها از اهميت خاصي برخوردار است. کشورهاي اسلامي با دارا بودن ميراث معنوي فرهنگي و ميراث طبيعي و ساير داشته هاي تسهيل کننده و نهادهاي گردشگري، نياز به يک حرکت راهبردي براي توجه فرايندي به صنعت گردشگري دارند تا اين طريق به عنوان يک فرصت تازه، زمينه رشد و شکوفايي خويش را بهبود بخشند، روند رو به رشد فعاليت کشورهاي عضو در طول يک دهه اخير علي رغم سهم و جايگاه بسيار ناچيز و همچنين سهم از کل درآمد گردشگري جهان، دورنماي خوبي را براي توسعه صنعت گردشگري در ميان کشورهاي اسلامي، نشان مي دهد. در اين ميان چهار کشور ترکيه، مالزي و مصر و مراکش با اختصـاص 33درصد از کل درآمد گردشگري کشور هاي عضو سازمان كنفرانس اسلامي، علي رغم نمايش توزيع جغرافيايي نامتوازن توسعه گردشگري در ميان کشورهاي اسلامي، حرکت جديد و سياست هاي موفق اين کشورها را در حوزه گردشگري بازگو مي کند. افزون بر اين يافته هاي ميداني از ديدگاههاي کارشناسان صنعت گردشگري در تحليل وضعيت اين صنعت در کشورهاي اسلامي نيز حاکي از آن است که فرصتهاي پيش رو در کنار نقاط قوت گردشگري، اتخاذ راهبرد تهاجمي را پيش روي کشورهاي اسلامي مطرح مي سازد که با اتخاذ سياستهاي راهبردي خوشه اي و منطقه اي، زمينه يکپارچگي اقتصادي براي تشکيل بازار مشترک اسلامي در حوزه گردشگري را بيش از ساير حوزه هاي اقتصادي ممکن مي سازد. چنين دورنمايي با تقويت اتاق بازرگاني منطقه اي و تنظيم نقشه راه توسط آنها زمينه هاي تحقق اين ايده را از انديشه به عمل منطقي مي نمايد.

 نسخه قابل چاپ