مقالات علوم سیاسی

اصطلاح «آسياي جنوب غربي» در ادبيات جاري در روابط بين الملل و مطالعات منطقه اي بيشتر به بخشي از خاورميانه يا به کشورهاي حوزه خليج فارس اطلاق مي شود، ولي اگر بخواهيم آن را در معنايي متفاوت به کار برده و يا آن را در مورد حوزه جغرافيايي وسيع تري استفاده کنيم نيازمند روشن کردن مفهوم منطقه و مطالعه دقيق شاخص هاي آن در حوزه جغرافيايي هستيم که مي خواهيم اصطلاح منطقه را در مورد آن به کار بريم. در اين نوشتار به دنبال يافتن جواب اين سؤال هستيم که آيا با توجه به تعاريف و مفاهيم رايج در مورد منطقه و منطقه سازي، مي توان حوزه جغرافيايي به وسعت خاورميانه و آسياي مركزي و بخش هايي از جنوب آسيا را به عنوان يک منطقه محسوب کرد و اگر در حال حاضر اين حوزه جغرافيايي هنوز ويژگي هاي يک منطقه را ندارد آيا مي توان چنين منطقه اي ايجاد کرد و حتي اگر کشورهاي اين حوزه جغرافيايي تصميم سياسي لازم را در اين زمينه اتخاذ کنند آيا شکل دادن و پديد آوردن چنين منطقه اي امکان پذير است؟ فرضيه اي که در اين مقاله در پي ارزيابي آن هستيم، اين است که گستره جغرافيايي وسيعي که تحت عنوان آسياي غربي تعريف مي شود(شامل مرکز، غرب آسيا، قفقاز و حتي بخشي از آفريقا) نمي تواند واجد شرايط يک منطقه باشد و منطقه سازي در آن دشوار خواهد بود. همچنين مقاله حاضر تلاش دارد نشان دهد که شرايط منطقه سازي و شکل گيري يک منطقه با توجه به نمونه ها و تجربيات موفق موجود در جهان چه خواهد بود.

 نسخه قابل چاپ