مقالات علوم سیاسی

موضوع مورد بررسي در اين پژوهش چگونگي نقش آفريني پديده مذهب در زمينه گسترش حوزه نفوذ يک کشور است. منظور از مذهب، طيفي از اعتقادات، علايق، گرايش ها و آرمانهاي مردم و مسوولين يک کشور را در بر مي گيرد و همچنين عملکردها و فعاليت هايي را که رنگ و بوي مذهبي دارند و يا با پشتوانه اعتقادات مذهبي شکل مي گيرند را شامل مي شود. منظور از حوزه نفوذ نيز شکل گيري فضاهايي براي حضور مريي و نامريي يک کشور است تا بتواند ارزش هاي مدنظر خود را ترويج نمايد. به عبارتي ديگر ايجاد حوزه نفوذ به منزله امکان نقش آفريني يک کشور در خارج از مرزهايش قلمداد مي شود و گسترش آن با تداوم نگرش هاي مثبت گروهها، جوامع و شهروندان ديگر کشورها نسبت به عملکرد آن کشور اتفاق مي افتد.
در اين تحقيق، مذهب تشيع و کشور ايران به عنوان مورد انتخاب شده اند. بنابراين از نظر مقطع زماني، سالهاي پس از انقلاب اسلامي (از سال 1357 به بعد) را شامل مي شود؛ يعني زماني که مذهب شيعه ماهيت سياسي پيدا کرد و باعث شد تا دولت جمهوري اسلامي با ماهيت ديني و مذهبي به عنوان يک بازيگر مهم در صحنه بين المللي نمايان شود.
روش انجام تحقيق توصيفي - تحليلي بوده و اطلاعات مبتني بر اسناد، مدارک، آمار و... مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته اند. نتيجه پژوهش نشان داد که پديده مذهب در صورت فراهم شدن برخي شرايط، نقش قابل توجهي در گسترش حوزه نفوذ ايفا مي کند.

 نسخه قابل چاپ