مقالات علوم سیاسی

با تحول گفتمان ژئواستراتژيک به گفتمان ژئواکونوميک در دهه هاي اخير و ايفاي نقش برتر اقتصاد در عرصه مناسبات جهاني، ژئوپليتيک انرژي و امنيت آن ازجايگاه بالاتري در مناسبات بين المللي برخوردار شده است. در اين عصر، مقوله انرژي بويژه نفت در امنيت انرژي ايجاد کشمکش هاي منطقه اي و بين المللي از نقش آفريني بيشتري برخوردار شده است. از اينرو، مفاهيمي چون امنيت انرژي، ذخاير راهبردي، منابع نفتي، توليد کنندگان و مصرف کنندگان انرژي، خطوط انتقال نفت و گاز و امنيت اين خطوط جايگاه خاص يافته است. در اين عصر ايران از دو جنبه توليد و انتقال انرژي در کانون توجه و تعاملات بين المللي واقع شده است. ايران از يک طرف در مرکز بيضي استراتژيک انرژي هم از نظر نفت و هم گاز قرار داشته و از طرف ديگر در مسير انتقال اين انرژي به بازارهاي بزرگ مصرف انرژي يعني جنوب و شرق آسيا و اروپا قرار دارد. اين ويژگي ها به طور بالقوه موقعيت ژئوپليتيک و ژئواکونوميک ويژه اي به ايران داده است که با يد تلاش شود با به فعليت در آوردن اين ظرفيت ها نسبت به ارتقاي جايگاه کشور در عرصه هاي منطقه اي و جهاني اقدام کرد.

 نسخه قابل چاپ