مقالات علوم سیاسی

اگر چه غيريت سازي نقش تاثيرگذاري در ايجاد هويت انساني دارد، اما شکل مفرط آن که «غيرخودي» را به عنوان «ضدخودي» (دشمن) معرفي ميکند، گونه اي نظام سلطه مدار را با غلبه گفتماني خاص بر ساير گفتمان ها و يا نظام هاي معاني پديد مي آورد. با عنايت به اين مهم،مقاله حاضر در صدد است منافع مترتب از«دشمن خيالي» را براي نظام هاي گفتماني مورد بررسي و تحليل قرار دهد.
به اعتقاد نگارندگان، با وجود اينکه ماهيت اخلاقي «دشمن خيالي» همواره مورد ترديد است اما منافع آن به حدي است که کمابيش تمامي نظام هاي گفتماني با بهره گيري از بازنمايي هاي زباني و رسانه اي مبادرت به توليد آن مي کنند. نتايج تحقيق نشان ميدهد که مهمترين کارکردهاي دشمن خيالي که در بطن همه آنها سلطه نامحسوس نظام هاي گفتماني نهفته است، عبارتند از: تحريک افکار عمومي عليه «ديگري»، ملت سازي، هويت سازي، احيا هويت هاي فروپاشيده، مشروع جلوه دادن رفتارهاي توسعه طلبانه، وجدان زدايي از نيروهاي خودي، کسب حمايت افکار عمومي داخلي، استعمار نوين، تحکيم موقعيت و مرزهاي سياسي، تقويت حس قلمروخواهي و وطن پرستي، افزايش تکاپوي ملي، انحراف افکار، ارضا تمايلات دروني ملت، سرپوش گذاشتن بر مشکلات داخلي و تهييج و تقويت روحيه نيروهاي خودي.

 نسخه قابل چاپ