مقالات علوم سیاسی

وجود يک جامعه همگن قومي از نقاط قوت و بالابرنده وزن ژئوپليتيک هر کشوري است. اما عدم تحقق چنين حالتي، کشور و جامعه را به پرتگاه نابودي نخواهد کشاند، بلکه نوع تعامل سازه حاکم با گروه اقليت (چه از نظر کمي و چه از نظر مشارکت در قدرت سياسي) تعيين کننده خواهد بود، که در اين ميان تعامل سازنده به بالابردن وزن ژئوپليتيک منتهي شده و سياست هويت زدايي از اقليت و همانند سازي در موارد مختلف نتيجه اي جز بحران ژئوپليتيک به بار نياورده است؛ به نحوي که تعامل هرچند مثبت و سازنده در دوره هايي از امپراتوري عثماني به همگرايي سياسي، افزايش وزن ژئوپوليتيک و تقويت اقتدار امپراتوري منتج گرديد، در حالي که برونداد تعامل غيرسازنده جهت تمرکز قدرت و تشکيل حکومت ملتي در ترکيه متکثر به لحاظ قومي نسبت به کردها، درگيري هاي قومي، ناحيه گرايي سياسي و در نهايت واگرايي سياسي را سبب شده است.
اهميت مساله فوق در اين است که بين نوع تعامل و کاهش يا افزايش وزن ژئوپليتيک يک سازه ناهمگن قومي همبستگي، مستقيمي وجود دارد.
با اين رهيافت، شناسايي عوامل ژئوپليتيکي موثر بر بحران و تبيين زمينه هاي واگرايي کردها در کردستان ترکيه هدف اصلي تحقيق حاضر مي باشد.