پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
جمعه 15 اردیبهشت 1391 11:07 AM
| 8 : فصلنامه ژئوپليتيك پاييز 1390; 7(3 (پياپي 23)):203-229. |
| بررسي باستان شناختي ارتباطات سياسي و فرهنگي ايران و آسياي صغير در دوران هخامنشي |
| هژبري نوبري عليرضا*,ويسي مهسا,خطيب شهيدي حميد |
| * دانشگاه تربيت مدرس |
|
يک نظام سياسي حاکم بر يک سرزمين براي اداره بهتر امور خود نياز به يک سري تقسيم بندي هاي فضاي سياسي و گماردن شخصي با اختيارات خاص بر اين واحدها دارد. اولين تجربه تقسيم فضاي سياسي در ايران به دوره حکومت هخامنشيان (330-550 ق.م) بر مي گردد. در اين دوره داريوش بزرگ سازمان فضايي کشور را در بيست خشترپاون نشين تنظيم کرد که يک خشترپاون از سوي حکومت مرکزي بر آنجا حکومت مي کرد. شيوه حکومت سياسي هخامنشيان فدراتيو بود و نواحي مفتوحه با حفظ استقلال داخلي تابع حکومت مرکزي بودند. از جمله مناطق تحت انقياد هخامنشيان که تعدادي از خشترپاون نشين ها نيز در اين قسمت واقع شده بودند، آسياي صغير امروزي است. هدف از اين پژوهش، بررسي نمودهاي حکومت فدراليسم هخامنشي در خشترپاون نشين هاي آسياي صغير و نحوه تقسيم بندي آنها بر اساس سياست هاي دستگاه اداري هخامنشي است. |
| كليد واژه: هخامنشيان، آسياي صغير، خشترپاون، خشترپاون نشين |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
