پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
جمعه 15 اردیبهشت 1391 11:06 AM
| 4 : فصلنامه ژئوپليتيك پاييز 1390; 7(3 (پياپي 23)):80-100. |
| پردازش مفهوم امنيت زيست محيطي (رابطه امنيت و اکولوژي) |
| كاوياني راد مراد* |
| * دانشگاه تربيت معلم |
|
بروز مخاطرت انساني و طبيعي در مقياس کروي، تغيير در گفتمان ها، درون مايه و جهت گيري جستارهاي سياسي - امنيتي را در پي داشته است. پايان جنگ سرد آغازي بر طرح مفاهيمي نو در حوزه امنيت شد که بنياد آن بر همکاري و تعامل ميان واحدهاي سياسي استوار است. طرح مفاهيم امنيت انساني، امنيت زيست محيطي و ... با توجه به نقش فزاينده مخرب انسان در زيست کره و پيامدهاي فضايي آن در قالب بحرانهاي اجتماعي - سياسي توجه بسياري از پژوهشگران را به خود معطوف داشته است. به نظر مي رسد پيامدهاي عمدتا ناخوشايند برخاسته از فروسايي محيطي، گرمايش کروي و تغيير اقليم، اثرات ديرپايي در حوزه معيشت و امنيت پايدار افراد و اجتماعات در سراسر زيست کره بويژه در کشورهاي در حال توسعه به دنبال داشته است. در اين ميان، علوم جغرافيايي که به طور سنتي پيامدهاي فضايي ناشي از مناسبات اکولوژيک انسان - محيط را کانون مطالعات خود قرار داده عمدتا در قالب ژئوپليتيک انتقادي، به تحليل ابعاد امنيتي مناسبات ياد شده پرداخته است، به طوري که در چارچوب آن، ديگر صرف دولت کانون مطالعات جغرافياي سياسي نيست بلکه امنيت انساني فراتر از مرزهاي سياسي در بستر زيست کره محور پژوهش و کانون توجه قرار گرفته است. |
| كليد واژه: امنيت انساني، امنيت زيست محيطي، بوم شناسي، جغرافيا، ژئوپليتيک انتقادي |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |