مقالات علوم سیاسی

پس از جنگ سرد که با فروپاشي اتحادجماهير شوروي و فروغلطيدن روسيه در گرداب مشکلات اقتصادي و سياسي توام بود، ايالات متحده آمريکا فارغ البال توانست خاورميانه را عرصه نفوذ يکجانبه خود قرار دهد. در اين زمان که سياست خارجي روسيه به تبع بازسازي اقتصادي، همسو با سياست هاي آمريکا در اين منطقه بود، شرايط را براي واشنگتن مهياتر کرد. هر چند از نيمه هاي دهه نود ميلادي تحولاتي در رويکرد سياست خارجي روسيه رخ داد و مسکو نااميد از غربگرايي دريافت حفظ حوزه نزديک روسيه نيز در گرو حفظ و گسترش روابط با کشورهايي چون ترکيه و ايران است. با وجود اين تا اين زمان چندان تقابلي در روابط مسکو - واشنگتن مشاهده نمي شد. حتي با روي کار آمدن پوتين روابط دو کشور رو به بهبود بود که با شروع مساله عراق روند بهبود روابط دو کشور با چالش هايي مواجه شد. به گونه اي که روسها دريافتند تداوم قدرت و امنيت داخلي و منطقه اي آنها در اتخاذ مواضع مستقلانه در برابر آمريکاست. بدين دليل از اين زمان نظام بين الملل شاهد رويکردهاي مستقل و بعضا تقابل جويانه کرملين در مقابل سياست هاي کاخ سفيد در مناطقي چون خاورميانه است.

 نسخه قابل چاپ