مقالات علوم سیاسی

کشور ما به عنوان کشور درحال توسعه صادرکننده نفت با درآمد سرانه متوسط رو به پايين، در خصوص توان حمايت از بخش کشاورزي داراي وضعيت دوگانه اي است. چرا که از يک سو به عنوان کشور صادر کننده نفت داراي يک منبع بيروني درآمدي است و از سوي ديگر اين منبع آن اندازه بزرگ نيست که درآمد سرانه بالايي را براي کشور ايجاد نمايد. لذا لزوما مي بايد از کارآترين ابزارهاي حمايتي براي هر ريال يارانه پرداختي به بخش کشاورزي استفاده نمود. اين مقاله مي کوشد تصويري تا حد ممکن روشن از وضعيت موجود حمايت از بخش کشاورزي در کشور ارايه کند و با تحليل تغييرات آن طي نيمه اول دهه هشتاد، مقدمات لازم براي بازنگري در سياست هاي حمايتي بخش را فراهم آورد. نتايج حاصله نشان مي دهد که بخش بزرگ تري از يارانه پرداختي به بخش کشاورزي مربوط به يارانه نهاده هاي توليد است که بخش بزرگي از آن يارانه ناخواسته اي است که در اثر سياست هاي حمايت از مصرف کنندگان به صورت ضمني نصيب اين بخش مي گردد.

 نسخه قابل چاپ