پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
یک شنبه 10 اردیبهشت 1391 12:41 PM
| 8 : راهبرد زمستان 1388; 18(53 (ويژه بررسي هاي فرهنگي و اجتماعي)):193-211. |
| موازنه فراگير: چارچوبي تحليلي براي تبيين نقش و تاثير قوميت بر سياست خارجي |
| حق پناه جعفر* |
| * پژوهشكده مطالعات راهبردي |
|
واقع گرايي و نوواقع گرايي به عنوان رهيافت مسلط بر مطالعات روابط بين الملل و سياست خارجي با تاکيد بر دولت گرايي و غلبه عنصر ساختار بر نظام بين الملل، قائل به نقش و تاثير قوميت و گروه هاي قومي بر سياست خارجي دولت ها نيست. در حالي که با پايان جنگ سرد، شاهد گسترش تاثيرگذاري متغير قوميت بر ترتيبات امنيتي سيستم هاي تابع، به ويژه خاورميانه هستيم. نوشتار حاضر با تشريح ناکارآمـدي تبيين رئاليستي کلاسيک در تحليـل اين روند رو به رشد، نظريه موازنه فراگير را به عنوان الگوي مناسب براي توضيح تاثير قوميت و گروه هاي قومي بر سياست خارجي دولت ها، به ويژه در خاورميانه عرضه مي نمايد. |
| كليد واژه: واقع گرايي، موازنه قوا، موازنه فراگير، سياست خارجي، قوميت، گروه هاي قومي، خاورميانه |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
