مقالات علوم سیاسی

توجه به مباحث طرح شده در رويكردهاي جديد پژوهش مي تواند راهگشاي مسايل و تنگناهاي روش شناسي به ويژه در قلمروي علوم انساني باشد. يكي از تلاش هاي انجام گرفته در راستاي پاسخگويي به اين نياز، تبيين رويكردها و راهبردهاي نمونه گيري و عمليات ميدان در پژوهش هاي كيفي است كه به زعم نويسندگان، اين تلاش ها زمينه را براي اعمال بيشتر و برجسته تر عامليت انسان در قلمروي پژوهش مي گشايد و از اين طريق زمينه را براي اصلاحات اساسي تر در قلمروي روشي مهيا مي سازد. نقش فعال محقق در ميدان تحقيق و اعمال نظر وي در بحث نمونه گيري از تفاوت هاي اساسي تحقيقات كيفي با تحقيقات كمي است كه يكي از مهم ترين پيش فرض هاي چنين رويكردي فضاسازي براي اعمال عامليت محقق در ميدان پژوهش است. به زعم نويسندگان، اين مباحث مي تواند برخي از چالش ها و تنگناهاي روش شناختي را حل نموده و زمينه را براي نوآوري و خلاقيت بيشتر و به تبع آن رشد و بالندگي علوم به ويژه علوم انساني مهيا نمايد.

 نسخه قابل چاپ