مقالات علوم سیاسی

مقاله حاضر تلاش دارد با تاکيد بر يکي از ابزارهاي دفاع و تهاجم هم زمان (قدرت نرم) - بدون آنکه وارد بحث هاي ماهوي تهديدات نرم شود - به گوشه اي از توانمندي هاي بالقوه و بالفعل اقتدار نرم نظام پرداخته، تلاش نمايد تا نکات مثبت بهره برداري از اين منبع عظيم قدرت ملي را هم در مقابله با تهديدات نرم و هم در تحت تاثير قرار دادن ساير جوامع هدف به شکلي آفندي مورد بررسي و ارزيابي قرار دهد. در حقيقت فرض اصلي اين مقاله آن است که تمرکز بيش از اندازه بر مفهوم «تهديد نرم»، نظام جمهوري اسلامي را از منابع «قدرت نرم» خود، خصوصا در حوزه فرهنگ و تمدن، غافل ساخته، ناخودآگاه ساختار و چارچوبه هاي سياستگذاري و اجراي سياست هاي تدويني را در قالب يک لاک دفاعي شکل مي دهد.

 نسخه قابل چاپ