مقالات علوم سیاسی

اسناد بين المللي حقوق بشر، حقوق و آزادي هايي را شناسايي کرده و مورد حمايت قرار داده و در شرايطي نقض برخي از اين حقوق و آزادي ها را جرم انگاري نموده اند. اما جرم انگاري خود شديد ترين مداخله در حقوق بشر بوده و مي تواند مهم ترين نقض حقوق بشر از سوي دولت به شمار آيد و بنابراين بايد از شرايط خاصي برخوردار باشد. اهميت اين موضوع با توجه به امکان سوء استفاده دولت ها و مداخله بيش از حد در حقوق و آزادي هاي افراد، در پوشش يا به بهانه حمايت از حقوق و آزادي هاي اجتماع روشن تر مي گردد. در اين مقاله با تدقيق در جرم انگاري هاي موجود در اسناد بين المللي حقوق بشر، تلاش شده است تا اوصاف و ويژگي هاي مشترکي که در اين جرم انگاري ها وجود دارد با هدف دستيابي به يک الگوي جرم انگاري منطبق بر موازين حقوق بشر، احصا گردد. مهم ترين اين ويژگي ها عبارت اند از رعايت اصل قانوني بودن و لزوم ضروري بودن مداخله در حقوق و آزادي ها در يک جامعه دموکراتيک. نافع بودن جرم انگاري، قابل اجرا بودن جرم انگاري و قابل ارزيابي بودن آن، همچنين شفافيت جرم انگاري و بيان انگيزه و هدف آن از ويژگي هاي مذکور در متون اسناد بين المللي است که لازم الرعايه دانسته شده است.

 نسخه قابل چاپ