مقالات علوم سیاسی

شناخت نقش و جايگاه مجالس قانونگذاري در فرآيند سياستگذاري نيازمند ارايه و کاربست يک الگوي نظري يا مدل مفهومي است، زيرا اين مجالس از جمله نهادهايي هستند که دامنه مداخله آنها در فرآيند سياستگذاري در کشورهاي مختلف، متفاوت و از تعيين کنندگي ماهوي تا اثرگذاري صوري در نوسان است. در چارچوب نظريه ساختار-کارگزار نقش مجالس قانونگذاري در سياستگذاري و نوسان موجود در اين نقش از دو دسته عوامل ساختاري و کنشگري متاثر است. ساختارها شامل اختيارات و صلاحيت هاي مجلس، سازمان دروني مجلس، توزيع قدرت در نظام سياسي و ساخت هاي بيرون از مجلس مي شوند. کنشگران شامل رييس و هيات رييسه مجلس، رييس قوه مجريه، نمايندگان و گروه هاي نفوذ هستند. در تعامل اين ساختارها  و کنشگران و برآيند حاصل از آنها سه دسته مجالس تعيين کننده، موثر، کم اثر و خنثي در فرآيند سياستگذاري در کشورهاي مختلف قابل شناسايي هستند.

 نسخه قابل چاپ