مقالات علوم سیاسی

عصر روشنگري با تکيه بر عقل خودبنياد هرگونه پيش داوري را بي اعتبار کرد. روشنگري پيش داوري را منشا خطا و مانع فهم دانست و آن را به پيش داوري هاي ناشي از مرجعيت و پيش داوري هاي ناشي از شتابزدگي تقسيم کرد. رومانتيسم اگرچه مانند روشنگري به تضاد ميان عقل و مرجعيت باور داشت، اما برخلاف روشنگري، اين تضاد را به نفع مرجعيت پايان داد و مبناي اعتبار همه چيز را به سنت که موثرترين نوع مرجعيت است برگرداند. گادامر برخلاف روشنگري و رومانتيسم معتقد است نه تنها ميان عقل و مرجعيت تعارضي نيست، بلکه مرجعيت خود نتيجه عقل و برخاسته از آن است. او مرجعيت را نه اطاعت کورکورانه، بلکه از جنس معرفت مي داند. گادامر علاوه بر اين، براي پيش داوري ها نقشي بنيادين در فرايند فهم قايل مي شود و پيوند ضروري پيش داوري با خطا را کاملا نادرست ارزيابي مي کند.

 نسخه قابل چاپ