مقالات علوم سیاسی

جنگ و امنيت از کليدي ترين مفاهيم مشترک در ادبيات روابط بين الملل و مطالعات استراتژيک به شمار مي روند. بررسي نسبت ميان اين دو همواره يکي از اصلي ترين دغدغه هاي پژوهشگران هر دو حوزه مطالعاتي بوده است. کدام جنگ ها در عرصه بين الملل امنيت زا و کدام ها امنيت زدا هستند؟ اين سوالي است که مقاله حاضر سعي دارد تا با ارايه يک الگو که برگرفته از مفروضات نظريه سازه انگاري است، به آن پاسخ دهد. در اين مقاله ضمن تجزيه و تحليل نگرش اين نظريه به مساله "امنيت" و "جنگ"، ر‏‏ابطه اين دو در عرصه بين الملل در قالب الگويي نوآورانه پرداخته مي شود. در اين الگوي ماتريسي با در نظر گرفتن اجماع ارزشي در منطقه و عرصه بين الملل مي توانيم ميزان امنيت زايي يا امنيت زدايي جنگ را براي هر يک از طرفين به دست آوريم. در پايان، جنگ ايران ـ عراق به عنوان يک مطالعه موردي براي تبيين کاربرد حالات اين الگو مورد بررسي قرار مي گيرد. در اين مقاله نشان داده مي شود که رابطه اي مستقيم و معنادار ميان چگونگي تلقي بازيگران عرصه بين المللي از امنيت زا يا امنيت زدا بودن جنگ ها، از جمله جنگ ايران و عراق، با نحوه عکس العمل آنها و نيز انتخاب آنها در نحوه همياري وجود دارد.

 نسخه قابل چاپ