مقالات علوم سیاسی

قدرت، توانايي يک بازيگر در استفاده از منابع و امکانات جهت تاثيرگذاري بر رويدادهاي بين المللي به نفع خود است. کشورها براي حفظ موجوديت، امنيت و رفاه شهروندان خود و نيز مقابله با تهديدات خارجي ناگزيرند سياست ها و برنامه هايي را جهت افزايش توانمندي و قدرت ملي خود به کار گيرند. شرايط جديد نظام بين الملل باعث شده است مولفه هاي جديدي در ساختارهاي رسمي بين الملل نقش ايفا کنند و کشورها براي تامين منافع ملي خود ابزارها و راه هاي جديدي را به کار گيرند که مهم ترين آنها را مي توان بهره گيري از «قدرت نرم» دانست. جمهوري اسلامي ايران با توجه به موقعيت حساس استراتژيک و ژئوپليتيک خود ناگزير است ضمن توجه و تقويت جنبه هاي مختلف قدرت سخت (توان نظامي و اقتصادي) به تقويت ابعاد قدرت نرم خود نيز بپردازد. ايران زماني مي تواند از قدرت نرم خود بهره برده و به تقويت قدرت ملي خود دست يابد که استراتژي، راهبرد و نيز ارزش هاي مطلوب خود را به گونه اي ارائه دهد که از دو بعد ملي و فراملي از مولفه هاي توليد قدرت خود نهايت بهره برداري را به عمل آورد. پژوهش حاضر تلاش دارد با رويکردي توصيفي- تحليلي به شناسايي عوامل و مولفه هاي قدرت نرم بپردازد و جايگاه اين مولفه ها را در قدرت نرم ايران بررسي کند.نتايج تحقيق نشان مي دهد مولفه هاي قدرت نرم در مجموع اثرگذاري مثبتي بر قدرت ملي ايران دارند، اما کشور ما نتوانسته است از مولفه هاي فراملي موثر بر قدرت نرم، بهره برداري بهينه و مناسبي کند.