مقالات علوم سیاسی

اگر بتوان جريان هاي اسلامي شکل گرفته در دوران معاصر را از منظر رابطه دين و مدرنيته در سه جريان نوانديشي ديني، نوگرايي ديني و راديکاليسم ديني، صورت بندي کرد؛ نوانديشي ديني جرياني فکري است که در فرايند رويارويي با مدرنيته و تلاش براي سازگار ساختن سنت فکري-ديني به آن، به گذار از سنت مذکور با نوعي شالوده شکني فهم سنتي از دين مي پردازد. نوانديشان ديني با اذعان به ناسازگاري درک گذشته از دين با مدرنيته، خصايص و الزامات آن، و با تاثيرپذيري از مباني معرفتي و روشي مدرنيته، فهم جديدي از دين ارايه کرده که حاصل آن گذار از سنت فکري ديني در جوامع اسلامي است. اين گذار بر بنيان هاي نظري خاصي مبتني است که به توضيح و تبيين آن پرداخته مي شود. بيان اين اصول از حيث زمينه سازي براي نقد بعدي آن ها ضروري است.