مقالات علوم سیاسی

هدف پژوهش حاضر تبيين منطق و مبناي استراتژي هاي طرح ريزي شده توسط بازيگران مطرح در معادلات امنيتي حوزه خليج فارس به منظور يافتن شکل مطلوب آينده ترکيب امنيتي منطقه است. بازيگران درگير در فرايندهاي امنيتي خليج فارس شامل کشورهاي ساحلي اين منطقه با دسته بندي سه گانه ايران، عراق و کشورهاي عضو شوراي همكاري خليج فارس و نيز قدرت هاي فرامنطقه اي ايالات متحده، كشورهاي اروپايي، چين و روسيه در نظر گرفته شده اند.
منطق راهبردهاي كلان امنيتي مدنظر هريک از اين بازيگران تحت تاثير سه عامل بررسي شده اند که عبارت اند از: يك. اصل وابستگي متقابل فزاينده هم در سطح وابستگي هاي منطقه اي و جغرافيايي و هم از لحاظ وابستگي موضوعي؛ دو. قواعد مربوط به فرايند جهاني شدن؛ سه. قطب بندي هاي خاص موجود در هر نظام بين المللي.
مبناي چنين راهبردهايي نيز بسته به ميزان قدرت و اهداف هريک از بازيگران حاضر در منطقه مبين سه الگوي عام سياست بين الملل، يعني سياست خارجي حفظ وضع موجود، امپرياليسم و يا پرستيژ است. بر اين اساس، چنانچه يافته هاي تحقيق نشان مي دهد، با توجه به منطق و مبناي راهبرد امنيتي بازيگران مطرح در منطقه، کارامدترين نظام امنيتي در خليج فارس، نظامي خواهد بود که بر پايه اصول منطقي نظريه واقع گرايي و نيز نوواقع گرايي همراه با اصلاحات صورت پذيرفته در آن استوار باشد.