مقالات علوم سیاسی

مقاله حاضر حاصل پژوهشي انديشه شناختي است. کاوش مفهومي «سنت»، بازانديشي در آن و ابعاد و گستره آن را به صورت هدف اصلي در کانون توجه قرار داده است. براي اين منظور تعابير متعدد درباره سنت مورد بررسي قرار گرفته است. آن گاه به بررسي مفهوم شناختي آن در قالب نسبت اين مفهوم با مفاهيم نزديک و برابر داشت آن با مفهوم مقابل آن در ذيل نظريات غربي پرداخته شده است. هم چنين، علاوه بر چند پرسش مفهوم شناسانه، از توانمندي اين مفهوم براي تبيين دستگاه نظري و نظام فکري نظريه پردازان سوال شده است. در پايان با برقراري گونه خاص از پيوند ميان بايستگي سنت و نيز مقدماتي که در مفهوم شناسي ارائه شده است و توجه به نظريات متعددي (مدرنيسم، پست مدرنيسم، جماعت گرايي) که سنت در ذيل آن ها به بحث گذاشته شد و با روش استدلال استنتاجي تاکيد شده است که «سنت» به عنوان يک مفهوم غيرقابل گذر داراي چهار عنصر است: اولا «آن مفروضاتي را توليد و تحکيم مي کند که افراد بدون پرسش در هدايت زندگي روزمره به کار مي گيرند»؛ ثانيا «فهم و تفسيري از جهان ارائه مي کند»؛ ثالثا «در معناي وبري خود منبعي براي مشروعيت بخشيدن به قدرتي که اعمال مي شود بوده و موجد اقتدار سنتي است» و بالاخره اين که «از طريق انتقال ارزش ها، اعتقادات و رفتار از گذشته به حال، منبعي براي هويت بخشي محسوب مي شود».

 نسخه قابل چاپ