پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
سه شنبه 5 اردیبهشت 1391 9:56 AM
| 6 : پژوهشنامه علوم سياسي بهار 1385; 1(2):167-195. |
| عمومي سازي؛ راهبرد مغفول آزادي خواهي پايدار در ايران معاصر |
| پورسعيد فرزاد* |
| * دانشگاه علامه طباطبايي |
|
خواست و مطالبه آزادي در ايران معاصر با فراز و نشيب هاي بسياري همراه بوده و بسياري از جنبش ها و مبارزات سياسي، پيرامون اين خواست صورت بندي شده اند. در عين حال تاريخ آزادي خواهي ايرانيان علاوه بر فراز و نشيب، با انقطاع نيز دست به گريبان بوده و در مقاطعي از تاريخ معاصر اين سرزمين، ساكنانش گريز از آزادي را بر خواست آن ترجيح داده اند. اين مقاله در مقام تبيين و توضيح اين انقطاع ها و فراز و نشيب هاست و اين مهم را از خلال استعانت نظري از الگوي توسعه پايدار كه چارچوب غالب فهم و توضيح مسائل انساني و اجتماعي در دوره جديد است، ميسر مي داند. بر اين اساس نويسنده مقاله بر آن است كه مشخصه و ويژگي بارز آزادي خواهي در ايران جديد، ناپايداري است و راهبردي كه مي تواند آزادي خواهي پايدار را براي فرداي ايرانيان به ارمغان آورد «عمومي سازي» است كه آزادي «بيان خود» را ممكن مي كند. |
| كليد واژه: آموزش و پرورش انتقادي، بيان خود، تعادل اجتماعي، توانمندسازي، توسعه پايدار، خواست آزادي، عمومي سازي |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
