پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
سه شنبه 5 اردیبهشت 1391 9:53 AM
| 4 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1385; 1(4):92-128. |
| رابطه مفهومي «جامعه مدني»، «ستيزه جويي» و «صلح طلبي» در عرصه انديشه سياسي |
| سليمي حسين* |
| * دانشگاه علامه طباطبايي |
|
در اين مقاله كوشش خواهد شد با كاوش در انديشه هاي 6 انديشمند، رابطه چند مفهوم پايه اي در عرصه انديشه سياسي و نظريه بين المللي مورد بررسي قرار گيرد. كوشش ما بر اين است دريابيم آيا برداشت خاص انديشمندان از جامعه مدني و دولت، به گونه خاصي از نظريه بين المللي مي انجامد؟ آنچه به عنوان فرضيه در اين بحث مورد نظر قرار گرفته اين است كه كل گرايي در تعريف از جامعه مدني و دولت و اصالت بخشيدن به كليت جامعه در مقابل حقوق افراد بشر، به نوعي نگرش ستيزه جويانه در عرصه روابط خارجي مي انجامد و فردگرايي و اصالت بخشيدن به فرد در تعريف جامعه مدني و دولت، به نوعي بينش مسالمت جويانه در حيطه روابط جهاني منجر خواهد شد. در گروه اول از نظريه پردازان، انديشه هاي هگل، ماركس و گرامشي به عنوان نمونه برگزيده شده و مورد تحليل قرار خواهند گرفت. در گروه دوم، نظريه لاك، كانت و پوپر در زمينه موضوع مقاله بررسي خواهند شد. اين بررسي، نوعي سنخ شناسي نيز خواهد بود كه مي تواند روابط ميان مفاهيم و معاني مختلف در درون يك نظريه با فلسفه سياسي را نشان دهد و بر ما آشكار سازد كه گونه هاي متفاوت انديشه چگونه مي توانند زمينه ساز نگرش ها و عملكردها در عرصه سياست خارجي باشند. |
| كليد واژه: |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |