مقالات علوم سیاسی

شكست ايرانيان از روس ها در روزگار قاجاريه، سبب شد ايراني خود را در برابر جماعت فرنگ فروتر احساس كند. پر كردن شكاف عقب ماندگي، در گرو گام  نهادن در مسير نوسازي تلقي شد و از آن پس ايراني چند مرتبه كوشش هاي نوسازانه اي را به منصه ظهور رسانيد كه هر كدام از آنها واژگان و مفهوم هاي خاص خود را به همراه آوردند. اين انباشت واژگان و مفاهيم، به دلايلي چند، خصلتي ناپايا و تصادفي يافتند و به ساحت ساخت و سازمان گام ننهادند. نگاهي به تاريخ معاصر از آغاز قاجاريه تاكنون، نشان مي دهد انبوهي از واژه ها، نظريه ها و مفهوم ها بدون آنکه کمابيش خصلتي کارکردي به خود گيرند، بر روي هم تلنبار شده و نوعي آنتروپي را پديد آورده اند. فرضيه نگارنده آن است كه موجوديت تاريخي ما حالتي انبوهه از انواع واژه ها يافته و نابساماني ناشي از آن، سبب ساز انحرافي از شرايط نخستين و پيشين محسوب مي گردد. به زعم نگارنده اين ويژگي و كاتاستروفيسم موجود، شكاف ميان نسلي و گسست نسل ها را با خود به همراه آورده است.

 نسخه قابل چاپ