مقالات علوم سیاسی

   3 : پژوهشنامه علوم سياسي بهار 1386; 2(1 (6)):53-86.   بررسي مقايسه اي ديپلماسي هسته اي دوران رياست جمهوري محمد خاتمي و محمود احمدي نژاد (تا پايان قطعنامه 1747 شوراي امنيت)   فلاحي سارا*   * دانشگاه آزاد واحد ايلام    

هدف از اين نوشتار بررسي مقايسه اي ديپلماسي هسته اي ايران در دوران رياست جمهوري محمد خاتمي در قالب ديپلماسي دور اول و محمود احمدي نژاد در قالب ديپلماسي دور دوم است. با توجه به اينكه دور دوم ديپلماسي هنوز به پايان نرسيده است روند اين ديپلماسي تا پايان قطعنامه 1747 شوراي امنيت عليه ايران مورد بررسي قرار مي گيرد.
اين مقاله با مفروض گرفتن گسست راديكال و پرمخاطره سياست خارجي جمهوري اسلامي در زمينه مسايل هسته اي در دور دوم نسبت به دور اول، در پي پاسخ به اين سوال اساسي است كه الگوي رفتاري حاكم بر سياست خارجي دولت نهم در حوزه ديپلماسي هسته اي چيست كه منجر به گسست فوق شده است؟
نويسنده بر اين باور است كه الگوي رفتاري حاكم بر سياست خارجي دولت نهم در حوزه مسايل هسته اي، مبتني بر انطباق تهاجمي است. در اين الگو محيط در جهت خواست بازيگر تغيير مي كند كه اين الگوي رفتاري بيش از آنكه تابع قدرت و امكانات ايران و شرايط بين المللي باشد، تابع ويژگي هاي شخصيتي و رواني رييس جمهور و ناشي از باورها و آرمان هاي خود اوست. در راستاي اين مطالب، مقاله به سه بخش تقسيم مي شود. در بخش نخست ضمن بررسي فضاي سياسي دور اول، به چگونگي و چرايي اتخاذ ديپلماسي هسته اي دولت محمد خاتمي پرداخته مي شود و سپس با تجزيه و تحليل ديپلماسي مذكور محاسن و معايب آن نيز ارايه مي شود. در بخش دوم فضاي سياسي دور دوم و شرايط حاكم بر محيط داخلي و بين المللي بررسي مي شود؛ به توصيف چگونگي و چرايي ديپلماسي هسته اي دولت / احمدي نژاد تا پايان قطعنامه 1747 پرداخته مي شود و سپس محاسن و معايب اين ديپلماسي ارايه مي شود. در بخش سوم كه در واقع مهم ترين بخش مقاله است، اين دو ديپلماسي به لحاظ امنيتي - سياسي و حقوقي - فني و در قالب دو جدول جداگانه با هم مقايسه مي شوند. با آنكه در مقالات و نوشته هاي فراواني به طور جداگانه اين دو ديپلماسي مورد بررسي قرار گرفته اند اما آنچه اين نوشتار را از ساير نوشته ها متمايز مي سازد بررسي مقايسه اي دو ديپلماسي اشاره شده به طور هم زمان و در يك نوشتار است.

  كليد واژه:     

 نسخه قابل چاپ