پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
سه شنبه 5 اردیبهشت 1391 9:45 AM
1 : پژوهشنامه علوم سياسي بهار 1386; 2(1 (6)):1-31. تاثير توان هسته اي ايران بر توازن قدرت، روابط و امنيت منطقه اي اسدي بيژن* * دانشگاه شهيد بهشتي
سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران با كسب تجربه هاي عيني و ملموس از جنگ ايران و عراق و تحولات مربوط به آن - از جمله سياست ها و موضع گيري هاي دو ابرقدرت آمريكا و شوروي و كشورهاي غربي در قبال جنگ و شناخت اهميت و نقش قدرت صنعتي و تكنولوژي در موقعيت و وزن كشورها - رويكردي مبتني بر قدرت و واقع گرايي پيدا كرد. در همين راستا بود كه صنايع نظامي و تسليحاتي ايران گسترش و پيشرفت هاي فوق العاده اي يافت. دستيابي ايران به دانش صلح آميز هسته اي و پيش بيني ديگر موفقيت هاي آتي آن در اين زمينه، نقش مهمي در تغيير توازن قدرت در منطقه خليج فارس و خاورميانه داشته است؛ به اضافه اينكه در كيفيت مناسبات سياسي ايران با كشورهاي عربي خليج فارس و امنيت منطقه، تاثير ويژه خود را داشته است. سياست خارجي، سياست علمي و فناوري ايران در اين مقاله از منظر بررسي عنصر «قدرت» و راهبرد و برداشت نظري «واقع گرايي كلاسيك» و «واقع گرايي ساختاري» به طور مشترك مورد مطالعه قرار گرفته است. دو فرضيه اين مقاله روند پيشرفت ها و توان هسته اي ايران را به عنوان «متغير وابسته» (Y) و در قالب «نظريه موازنه قدرت» و همين متغير را به عنوان متغيري مستقل (X) در نظر مي گيرد و تاثير آن را بر سه متغير وابسته توزان قدرت، روابط سياسي و امنيت منطقه اي (خليج فارس) (Y1, Y2, Y3) بر پايه واقعيات و رخدادهاي عيني مورد آزمايش و ارزيابي علمي قرار مي دهند.
كليد واژه: 
