مقالات علوم سیاسی

در اين مقاله براساس چهارچوب نظري ساختارگرايي آغازين فرانسوي و ايده گسست معرفتي کساني چون مرلوپونتي، باشلار وموس به يکي از تم ها و موضوعات اصلي مفهومي در حوزه نظريه پردازي کنوني روابط بين الملل يعني امکان يا امتناع وقوع گسست پاراديميک و عوامل زمينه ساز آن پرداخته شده است. استدلال مقاله اين است که مناظره کنوني بين دو پاراديم خردگرايي و بازانديشي گرايي مبتني بر تقابل دو متافيزيک فلسفي و صورت بندي دانايي مدرن و پسامدرن است که هرکدام بر سازه ها و اصول بنيادين مجزايي استوار بوده و فرايند عينيت يابي و شکل هاي عقلانيت در هر کدام متفاوت از ديگري است. برآيند اين تقابل در روابط بين الملل نيز شکل گيري گسستي راديکال در حوزه پاراديميک است که خود را در مناظره چهارم روابط بين الملل بين خردگرايان و بازانديشي گرايان متبلور ساخته است. چرخش هاي فلسفي - زباني در حوزه نظري و جهاني شدن در بعد عملي زمينه ساز اين گسست بوده اند.

 نسخه قابل چاپ