مقالات علوم سیاسی

براساس تجارب نظام آموزشي و پژوهشي ايران در سال هاي گذشته، كاربردي سازي رشته هاي علوم انساني از جمله عناصر توسعه علمي كشور محسوب مي شود. پرسش محوري در اين مقاله در مورد روش هاي ممكن براي كاربردي سازي و نزديك نمودن محتواي آموزشي دروس علوم سياسي به بازار كار در جامعه ايران است. با توجه به اينكه موضوع اصلي علوم سياسي، مسايل قدرت،‌ حاكميت و سياست گذاري عمومي هر كشور در صحنه داخلي و خارجي است و دانش آموختگان اين رشته ها نقش كليدي در برنامه ريزي و اداره نهادهاي سياسي كشور ايفا مي كنند، دقت كافي در تدوين مفاد آموزشي اين رشته و گرايش هاي مرتبط، از اهميت فراواني برخوردار است و به عبارتي با سرنوشت ملت گره خورده است.
در اين پژوهش به موازات مطالعه اسنادي، از روش توزيع پرسشنامه ميان دانشجويان رشته هاي علوم سياسي و روابط بين الملل استفاده شده است. نظرخواهي از صاحب نظران و مصاحبه با مقامات برخي سازمان هاي دولتي كه امكان به كارگيري دانش آموختگان اين رشته ها را دارند، موجب شد نيازهاي عيني محيط هاي كاري در ارايه راهكارها مورد توجه قرار گيرد. در اين رابطه ابتدا مجموعه سازمان هايي كه دانش آموختگان رشته هاي علوم سياسي و روابط بين الملل در آنها مشغول شده اند، شناسايي و دسته بندي شد. سپس تيم تحقيقاتي با هماهنگي هاي متعدد و با پرسش محوري از نوع نيازهاي مراكز، به مديريت كارگزيني، نيروي انساني و در مواردي مقامات سازمان ها مراجعه كرد و از انتظارات اين سازمان ها از يك دانش آموخته علوم سياسي كه خواهان استخدام در آن سازمان باشد، اطلاع حاصل شد. روش مطالعه، تجزيه و تحليل و نتيجه گيري اين تحقيق به مدل اثبات گرايي گرايش داشته و كوشيده با مراجعه به واقعيت هاي فضاي موضوع مطالعاتي، ارزيابي از وضعيت موجود داشته باشد و به ارايه راهكار بپردازد. مباحث اين مقاله در سه قسمت تفكيك شده است: نخست از ضرورت كاربردي سازي سخن به ميان آمده، سپس وضعيت موجود و عدم كاربردي بودن محتواي دروس بحث شده و در نهايت راهكار پيشنهادي ارايه شده است.

 نسخه قابل چاپ