مقالات علوم سیاسی

عبدالرحيم طالبوف تبريزي از روشنفکران مردم گراي عصر مشروطيت است که برخلاف سنت رايج روشنفکران هم عصرش مخاطب آثار خود را حاکمان و پادشاهان قرار نداده بود. او وجود بحران عقب ماندگي از قافله علم در جامعه و ناکارآمدي در حکومت قاجاريه را به خوبي تشخيص داد و به دنبال راه حلي براي نجات کشور بود. اين مقاله با مبنا قرار دادن چهارچوب نظري توماس اسپريگنز که پيدايش انديشه سياسي را در ذيل بحران هاي اجتماعي - سياسي جستجو مي کند. قصد دارد ويژگي هاي انديشه سياسي طالبوف را از خلال پاسخ هايي که به سوال هاي زير مي دهد تبيين کند:
چگونه مي توان جامعه را از عقب ماندگي علمي و حکومت را از استبداد و بي نظمي نجات داد؟ حکومت مطلوب چه نوع حکومتي است؟ با تمدن غربي چگونه بايد مواجه شد؟ آزادي به چه معناست ؟ با دين و سنت هاي موجود در جامعه چگونه بايد برخورد کرد؟ از لحاظ روشي نيز براي نشان دادن زمينه هاي اجتماعي و سياسي و انديشه هاي منتج از آن، از گزاره ها و احکام موجود در نوشته هاي او بهره خواهيم گرفت.

 نسخه قابل چاپ