مقالات علوم سیاسی

امروزه، ما در متن و بطن يک «فرآيند رسانه اي شدن فزاينده» زندگي مي کنيم که از رهگذر آن رسانه ها به طور روزافزوني در مسير درگير شدن در فرآيندهاي فراملي قرار گرفته و در حال تجاري شدن و خارج شدن از قلمرو نظارت و کنترل دولتي هستند؛ تکنولوژي هاي جديد، دست اندرکار ايجاد دگرگوني و تحول در فرآيند رسانه اي شدن شده اند؛ خصلت بينامتني رسانه هاي همگاني به طور روزافزوني در مسير افزايش قرار گرفته، رسانه هاي الکترونيک، نزديکي و بي واسطگي، و تعامل و واکنش دوسويه را براي انسان ها به ارمغان آورده اند؛ رسانه هاي جديد، امکان دسترسي به اطلاعات را براي شهروندان، سياستمداران و ديوان سالاران افزايش داده اند، جمع آوري، انباشت و توزيع اطلاعات را سرعت بخشيده و محدوديت هاي زماني و مکاني را از بين برده اند و به دريافت کنندگان اطلاعات امکان داده اند کنترل بيش تري بر آن داشته باشند؛ اين رسانه ها هم چنين، امکان قبض و بسط اطلاعات را براي فرستنده و امکان تعامل ميان فرستنده و گيرنده اطلاعات را فراهم آورده اند.
به رغم اين تحولات گسترده در عرصه کارکرد و نقش رسانه ها، کماکان مي توان رسانه را پديده اي دو چهره يا دو رويه تعريف کرد: هم زخم آفرين و هم مرحم آفرين، هم هويت زا و هم هويت زدا، هم ايجاد کننده بحران و هم تدبير کننده آن. در اين نوشتار تلاش مي شود آثار اين دو رويگي رسانه در محدوده دل مشغولي هاي هويتي انسان و جامعه ايراني امروز مورد تامل و بحث قرار گيرد.

 نسخه قابل چاپ