پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
دوشنبه 4 اردیبهشت 1391 6:21 PM
| 1 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1389; 5(4 (20)):7-39. |
| نشانه شناسي؛ نظريه و روش |
| تاجيك محمدرضا* |
| * دانشگاه شهيد بهشتي |
|
نشانه شناسي، علم مطالعه نظام هاي نشانه اي (زبان، رمزگان، و...)، فرايندهاي تاويلي و ابزاري پژوهشي براي فهم حقيقت پنهان در پس علائم، رموز و نشانه ها و نمادهاي فرهنگي است. در عرصه پژوهش هاي سياسي، اين علم به بررسي ماهيت ارجاعي گزاره هاي سياسي و نسبت اين گزاره ها با حقيقت مي پردازد. به بيان ديگر، يک نشانه شناس سياسي با تمرکز بر کارکرد نشانه ها، به بحث در مورد توليد معنا و چگونگي معنادار شدن زيست جهان سياسي آدميان توسط نظام آنان (نشانه ها) مي پردازد. از اين منظر، ترديدي نيست که پديده هاي سياسي به تنهايي معنا پيدا نمي کنند، بلکه در درون شبکه اي از معاني جاي دارند و داراي چهارچوب فرهنگي هستند. نشانه شناسي با مطالعه اين چهارچوب و زمينه فرهنگي، به مطالعه سياست ياري مي رساند. |
| كليد واژه: نشانه، نشانه شناسي، رمزگان، وانموده، حادواقعيت، بازنمايي، تفهيم و تفهم سياسي، خاصيت نشانگي |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |