مقالات زبان های خارجی

در معرفت شناسي ادبيات رمانتيك و عرفان اسلامي، خيال جايگاه ويژه اي دارد. در اين مقاله، تلاش بر اين است تا نشان داده شود كه:
اول، معرفت شناسي رمانتيسيسم با معرفت شناسي عرفان اسلامي، از لحاظ ارزش و اهميت دادن به خيال، بسيار نزديك به هم اند. به عبارت ديگر، در اين نظام هاي فكري، خيال ابزار مهم شناخت است.
دوم، زيربناي معرفت شناسي خيال گراي رمانتيك و همچنين عرفان اسلامي وحدت است، بر خلاف معرفت شناسي عقل گرا كه مبناي آن ثنويت است.
سوم، معرفت شناسي مبتني بر خيال، گونه اي از وجود شناسي را مطرح مي سازد كه با وجود شناسي عصر خرد و همچنين وجود شناسي فلسفي مبتني بر عقل، كاملا متفاوت است. وجودي كه خيال آن را درك مي كند، ثابت و ايستا نيست، بلكه پويا، متغيرن وسيال است. اين وجود شناسي در ادبيات رمانتيك و عرفان اسلامي، مشابه است.
چهارم، اگر چه ديدگاه هاي رمانتيسيسم و عرفان اسلامي درباره جهان شباهت هاي بسياري به يكديگر دارند، اما تفاوت هاي چشمگيري نيز دارند كه آن ها را از هم ممتاز مي كند. در پايان اين مقاله، اين اختلاف ها نيز مورد بررسي قرار مي گيرند.
در اين مقاله براي تبيين ديدگاه رمانتيسيسم درباره خيال و ارزش و جايگاه آن در معرفت شناسي، به نظريات شاعران و نويسندگاه رمانتيك انگليس، به ويژه كولرج، شلي، و كيتس اشاره مي شود، و در ارتباط با عرفان اسلامي، ديدگاه هاي شيخ اكبر، محي الدين ابن عربي كه بنيادگذار عرفان نظري است، خصوصا در كتاب او، فصوص الحكم، مورد بررسي قرار مي گيرد.

 نسخه قابل چاپ