بانک مقالات جغرافیا

انسان از ابتداي خلقت با تغيير بر محيط زيست همواره با اکوسيستم به ستيز برخاسته است. اين منازعه هنگامي شدت بيشتري پيدا کرد که از دوره گذار از جامعه کوچ نشيني و شکار به يک زندگي ساکن و متمرکز در يک منطقه با فعاليت کشاورزي تبديل شد. بيشترين تغييرات محيط زيستي بر روي طبيعت از شروع اين دوره تحقق يافته است. حتي پيشرفت و زوال تمدن ها نيز در اثر ارتباط با تاثير متقابل انسان با طبيعت عنوان شده است.
سدها يکي از سازه هاي مهم در سيستم هاي انتقال و منابع آب مي باشند. اين سازه ها از زمان هاي قديم بدون دستيابي به اطلاعات کامل هيدرولوژيکي، هيدروليکي، هيدرومکانيکي و ... ساخته شده اند. سدها داراي اثرات مثبت و منفي برروي محيط زيست مي باشند. از جمله مزاياي آن را مي توان کنترل رژيم جريان در نتيجه جلوگيري از وقوع سيلاب، تامين آب کشاورزي و مصارف شهري از طريق ذخيره آب و توليد انرژي عنوان کرد. با احداث يک سد در يک منطقه، نتايج اکولوژيکي نسبتا يکساني حاصل مي شود. اثرات زيست محيطي سدها مي تواند بر اساس معيارهاي مختلفي بر طبق اثرات کوتاه مدت و دراز مدت، اثرات بر سطح منطقه و نواحي که تحت تاثير تاسيسات سد قرار دارد و اثرات اجتماعي و مزايا و خسارات طبقه بندي شود. اين اثرات ممکن است بر وضعيت و رفتار هواشناسي، زيست شناسي، فرهنگ، آثار باستاني و غيره تاثير گذاشته و به شدت موجب تغيير و پيچيدگي آن شود.
درنتيجه با توجه به اهميت اثرات مثبت احداث سدها، لازم است اثرات منفي زيست محيطي سد جهت توسعه پايدار به حداقل رسانده شود. در اين مقاله اثرات مورد نظر و راه کار هاي آن در تاثير بر ارزيابي زيست محيطي احداث سدها مورد بررسي و ارايه شده است.

 نسخه قابل چاپ