بانک مقالات جغرافیا

واژه کيفيت زندگي سرچشمه روشني ندارد. کيفيت زندگي اگرچه جذابيت و معني عام دارد، يک تعريف پذيرفته عام ندارد. هر عبارتي که در تعريف کيفيت زندگي بکار رود، کيفيت زندگي يک فرد به حقايق عيني و خارجي زندگي اش و دريافت ها و ادراکات دروني و ذهني او از اين عوامل و نيز از خودش وابسته است.
بهبود کيفيت زندگي در يک مکان خاص و يابراي اشخاص و گروه هاي خاص همواره کانون اصلي توجه برنامه ريزان بوده است. در واقع بهبود کيفيت زندگي در هر جامعه اي، يکي از مهم ترين اهداف سياست هاي عمومي آن جامعه مي باشد. در سال هاي اخير مطالعات پيرامون کيفيت زندگي به طور عمده بر ماهيت شهري تمرکز کرده و بحث بر روي کيفيت زندگي شهري در ميان تحقيقات و مطالعات تجربي رواج يافته است. بدون شك تمايل جمعيت در سرتاسر جهان براي تمرکز يافتن در شهرها، يکي از دلايل اصلي تقويت اين جريان مستقل در تحقيقات بر روي کيفيت زندگي مي باشد.
اين پژوهش به دنبال آن است تا ضمن بررسي ادبيات مطروحه در اين زمينه در سطح جهاني، تلاشي در زمينه شناخت تعاريف و ابعاد اين مفهوم با تاکيد بر برنامه ريزي شهري داشته باشد. در ادامه نيز با ذکر چند نمونه انجام شده در دنيا، به تحليل شيوه هاي سنجش اين مفهوم در برنامه ريزي شهري از يک طرف و لزوم اين سنجش از طرف ديگر مي پردازد.

 نسخه قابل چاپ