بانک مقالات جغرافیا

حدود 90 درصد از بلاياي طبيعي که در جهان رخ مي دهند در ارتباط با عوامل اقليمي است و در ميان آن ها، طوفان ها بعد از سيل، حدود 30 درصد از سهم اين بلايا را به خود اختصاص مي دهد. اين پديده يكي از مخاطره آميزترين بلاياي طبيعي است كه منشا اقليمي داشته و همه ساله خسارات مالي و جاني جبران ناپذيري را تحمل مي نمايد. منطقه سيستان يكي از مناطق طوفان خيز است كه در جنوب - شرق ايران و در شمال استان سيستان و بلوچستان واقع شده است. به منظور بررسي آماري طوفان هاي با سرعت مساوي و بيشتر از 24 ms (پايه طوفان در مقياس بيوفورت) و پيش بيني احتمال وقوع طوفان هاي شديد به روش تجزيه و تحليل سري هاي جزيي (Partial series)، از داده هاي بادسنجي ايستگاه سينوپتيك زابل طي يك دوره آماري 30 ساله (1388-1359) استفاده گرديد. صحت و همگني داده ها با استفاده از آزمون دنباله ها (RunTest) تاييد شد. از ميان داده هاي ثبت شده در طول دوره آماري، 162 روز طوفاني مشاهده شد. بيشترين روزهاي طوفاني مربوط به سال 1362 با 64 روز طوفاني است. در کل سه مورد از طوفان ها، داراي سرعت بيشينه (144km/h) 40 m/s بوده كه بيانگر شدت طوفان ها در منطقه سيستان مي باشد. فصل تابستان و تيرماه از بيش ترين و فصل زمستان و دي ماه از كمترين روزهاي طوفاني فصلي و ماهانه برخوردار بودند. ترسيم گلطوفان سالانه و فصلي به كمك نرم افزار WRPLOT نشان داد جهت طوفان هاي چيره منطقه، شمال شمال غربي (NNW)، شمال (N) و شمال غربي (NW) مي باشد. نتايج، احتمال وقوع شديدترين طوفان هاي سيستان را در دوره هاي بازگشت مختلف پيش بيني مي کند. احتمال وقوع بالاترين سرعت طوفان در يک دوره بازگشت صدساله در سيستان، تا (151kM/H) 42 m/s پيش بيني مي شود. بنابراين، در برنامه ريزي هاي محيطي و ايمن سازي سازه ها بايستي وقوع اين مخاطره طبيعي را مدنظر قرار داد تا در صورت وقوع، خسارات وارده به حداقل ممكن كاهش يابد.

 نسخه قابل چاپ