بانک مقالات جغرافیا

يكي از راههاي نوين تأمين استحصال منابع آب در مناطق كم آب جهان،‌ افزايش بارش از طريق بارورسازي ابرهاست. از طريق شناسايي مكانهاي مناسب باروري و مطالعات وسيعي كه در اين زمينه از جمله اقليم شناسي ابر انجام مي گيرد، مي توان به اين مقصود رسيد. تحقيق حاضر در ارتفاعات جنوبي كرمان با استفاده از داده هاي ابر ايستگاههاي بم، بافت، ميانده، كهنوج، سيرجان، ميناب و نيز ايستگاه جو بالاي كرمان صورت گرفته است.
نتايج مطالعه نشان مي دهد كه بيشترين فراواني رخداد ابرهاي پايين و آسمان تمام ابري در ماههاي بارشي و سرد سال (از آذر تا فروردين بويژه اسفند) در منطقه ديده مي شود. بيشترين درصد فراواني (60-94درصد) ارتفاع پايه ابرهاي با توسعه قائم در ايستگاههاي كرمان، بافت و سيرجان بين (2760-3760متري) از سطح دريا قرار مي گيرند. از آذر تا اسفند تراز يخبندان به پايينترين سطح خود (2998-3473متري) مي رسد و به ارتفاع پايه ابرهاي پايين نزديكتر مي شود. به علاوه ارتفاع متوسط پايه بيش از 90 درصد از ابرهاي پايين در بالاي تراز يخبندان واقع مي گردد.
بنابراين از آذر تا فروردين، ارتفاعاتي كه بيشترين درصد وقوع تراز يخبندان و حداكثر ارتفاع پايه ابرهاي پايين در آنها واقع مي شوند، شرايط مناسب تري راجهت اجراي طرحهاي افزايش بارش در منطقه فراهم مي كنند.