بانک مقالات جغرافیا

با وقوع انقلاب صنعتي و پيشرفت تكنولوژي تحولات بنيادي در نظامهاي توليدي از جمله توليد كشاورزي صورت گرفت. به جاي شيوه هاي سنتي - كه بر توليد معيشتي يا خود مصرفي در داخل يك روستا يا ناحيه استوار بود -، نظامهاي توليدي مبتني بر توليد كالا و محصولات براي رقابت در بازارهاي ملي و جهاني براي كسب سود بيشتر رواج پيدا كرد؛ با وجود اين، در نواحي روستايي، كشاورزان به منظور گريز از بي اطميناني موجود در قيمتها و بازار محصولات، از تنوع كشت به عنوان عامل متعادل كننده درامد استفاده مي كنند. اين تنوع كشت پيامدهايي چون پراكندگي در توليد، كاهش درامد و عدم بهره برداري بهينه از آب و خاك را در پي دارد. يكي از راههايي كه براي بهبود توسعه مناطق روستايي مدنظر است، تخصصي كردن الگوي كشت با توجه به مزيتهاي نسبي و ويژگيهاي خاص منطقه اي است.
در اين تحقيق، با توجه به اهميت محصول توت فرنگي در زندگي مردم نواحي روستايي منطقه ژاورود استان كردستان، به مطالعه و تحليل آثار كشت توت فرنگي و نقش آن در توسعه مناطق روستايي منطقه پرداخته شده است. ميزان توليد توت فرنگي در استان كردستان 81 درصد از كل توليدات كشور است كه بيش از 60 درصد آن در منطقه زاورود شهرستان مريوان توليد مي شود. بر اين اساس پس از تحليل و بررسي شيوه هاي توليدي، الگوهاي كشت و فرايندهاي موثر در گسترش الگوي كشت توت فرنگي، با استفاده از فرمول كوچران 178 خانواد بهره بردار از كشت توت فرنگي به منظور تبيين آثار و پيامدهاي آن در سطح خانوارها به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده هاي حاصل از پرسشنامه، استفاده از نتايج و يافته هاي ميداني تحقيق نشان مي دهد كه شاخصهاي توسعه خانوارهاي مطالعه شده در دوره بعد از رواج كشت توت فرنگي نسبت به دوره قبل، از بهبود و پيشرفت معناداري برخوردار بوده است.

 نسخه قابل چاپ