پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
یک شنبه 17 اردیبهشت 1391 7:23 PM
| 10 : مجله پژوهشي علوم انساني دانشگاه اصفهان 1385; 20(1 (ويژه نامه جغرافيا)):211-230. |
| ارزيابي واحدهاي تصميم گيري با استفاده از مدل «برنامه ريزي اولويت بندي فازي گروهي» |
| اميني فسخودي عباس* |
| * دانشگاه اصفهان |
|
تحقيق در علوم برنامه ريزي و توسعه، علاوه بر همه آنچه که در روش هاي تحقيق ديگر علوم انساني مطرح و مورد استفاده است، نيازمند تکنيک هايي است که توان و امکان دورنگري، پيش بيني و درک و بيان فرآيندهاي پيچيده و پويا را نيز فراهم نمايد. چه آنکه روش ها و تکنيک هاي تحقيق در ديگر علوم انساني و بخصوص علوم اجتماعي فراتر از «آنچه که اتفاق افتاده» و «آنچه که هست» را بررسي و تحليل نمي کنند، درحالي که تشخيص و تعيين بهترين وضعيتي که «مي تواند و بايد باشد» و يافتن پاسخ و راه حلي براي «چه اقدامي براي دسترسي به چنين وضعيتي بايد انجام داد؟»، از وظايف اصلي يک مطالعه در حيطه علوم برنامه ريزي و توسعه است. تکنيک هاي «تصميم گيري» و فنون مطرح در اين رشته از علم، از جمله مفيدترين و راهبردي ترين روش هايي هستند که مي توانند براي اين منظور مددرسان و راهگشا باشند. از اين رو برنامه ريزي و تصميم گيري تا حد بسيار زيادي با يکديگر گره خورده و با ارتباط متقابل و محکمي که باهم دارند، نقشي هم سنگ نقش منابع را در فرآيند توسعه ايفا مي کنند. ناکار آمدي تک بعدي نگري و لزوم جامع نگري در اتخاذ بهينه ترين تصميم ها، بهره گيري از تخصص هاي مختلف، بر اساس معيارهاي چندگانه کمي و کيفي و استفاده از تکنيک ها و روش هاي «تصميم گيري هاي گروهي» و «چند معياره» را بيش ترازپيش ضروري نموده است. ابهام وعدم قطعيت ذاتي حاکم برمحيط هاي برنامه ريزي در ارزيابي اهداف ، معيارها و واحدهاي تصميم گيري ازيک سو و ناسازگاري و عدم دقت در نظرات و قضاوت هاي افراد تصميم گيرنده از سويي ديگر، باعث شده است تا نظريه مجموعه هاي فازي و به تبع آن منطق فازي به صورت ابزار بسيار کارآمد و مفيدي براي مواجهه با ابهام موجود در اين گونه محيط ها و صورت بندي رياضي آن در برنامه ريزي ها و تصميم گيري ها درآيد. |
| كليد واژه: |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
