بانک مقالات جغرافیا

گاز ازن در سال 1839 توسط شونباين كشف شد و تا سال 1850 كسي نمي دانست كه اين گاز يكي از گازهاي تشكيل دهنده جو است. ازن در حدود 6´10-6 درصد از حجم هوا را تشكيل مي دهد و به صورت ناهمگن در جو توزيع شده است. حدود ده درصد آن در تروپوسفرو نود درصد ديگر در استراتوسفر موجود مي باشد. چون ازن فراوانترين اكسيدكننده فتوشيميايي موجود در جو است استاندارد ملي كيفيت هوا ي امريكا بر اساس آن تنظيم شده است. بر اساس اين استاندارد حضور ازن در غلظت هاي بيش از 0.12 قسمت در ميليون در سطوح پاييني جو خطرناك خواهد بود وجود مقادير بالاتر بيانگر توليد ازن توسط منابع انساني است. ازن تروپوسفري در سطح زمين يك آلاينده محسوب مي شود زيرا در تبديل آلاينده هاي اوليه به آلاينده هاي ثانويه نقش موثري ايفا مي نمايد.
در اين پژوهش اطلاعات ده ساله ازن كلي شهر اصفهان از سال 1995 تا 2005 ميلادي و اطلاعات ازن سطحي در سال 2002 ميلادي مورد بررسي قرار گرفته است. هدف از انجام پژوهش تعيين متغيرهاي جوي موثر بر غلظت ازن كلي و سطحي مي باشد. در انجام اين پژوهش از روش هاي آماري استفاده شده و ابزار تحليل نرم افزارهاي SPSS و EXCEL است. نتايج بيانگر اين نكته است که توزيع ازن كلي رابطه معني داري با پايداري وضعيت جوي نداشته و بيشتر تحت تاثير دما و سرعت باد در لايه هاي فوقاني به ويژه لايه 50 ميلي باري مي باشد. توزيع ازن سطحي هم بستگي بيشتري بامتغيرهاي آب و هوايي سطح زمين دارد به ويژه افزايش دما و ساعت آفتابي سبب توليد ازن بيشتر در سطح زمين است.

 نسخه قابل چاپ