بانک مقالات جغرافیا

شهرها نقش مهمي را در توزيع جمعيت و توسعه اقتصادي ايفا مي کنند. سياست هايي که سيستم هاي شهري را تغيير مي دهند، مي توانند الگوي جديدي جهت توسعه اقتصادي فضا خلق کنند. با توجه به نقش مهم شهرها در توسعه کشور، قرار گرفتن شهرها به عنوان ابزاري در دست سياستمدارن، از مسايل عمده و دليل اصلي پرداختن به موضوع نخست شهري بوده است. در اين مقاله به نخست شهري در ايران با توجه به شاخص هاي موجود نخست شهري در جهان در سال 1385 پرداخته شده است. وضعيت نخست شهري در ايران به همراه سلسله مراتب شهري در 50 سال اخير مورد بررسي، تطبيق و مقايسه قرار گرفته است. روش مورد استفاده در اين تحقيق روش توصيفي - تحليلي مي باشد. اهداف عمده تحقيق عبارت است از: بررسي ميزان نخست شهري در سال 1385، مقايسه نخست شهري در سال 1385 و سلسله مراتب شهري ايران از سال 1335 تا 1385، تعيين عوامل تاثيرگذار بر نگرش نخست شهري در ايران. نتايج حاصل از تحقيق نشان مي دهد که پديده نخست شهري در ايران بيش از اينکه نتيجه انباشتگي سرمايه و صنعت (کشورهاي صنعتي) باشد، نتيجه انباشتگي سياسي و خصوصيات جغرافيايي (سرزمين) مي باشد.

 نسخه قابل چاپ