بانک مقالات جغرافیا

بخش عمده اي از سرزمين ايران را مناطق کوهستاني فرا گرفته است. يکي از مخاطراتي که همواره اين مناطق را تهديد مي کند، ناپايداري هاي دامنه اي است. در اين ميان يکي از مخاطره آميزترين اين ناپايداري ها، پديده زمين لغزش مي باشد. دامنه هاي جنوبي بينالود مرکزي واقع در شمال حوضه آبريز کال شور به عنوان منطقه متراکم کوهستاني، پتانسيل بالايي براي وقوع زمين لغزش ها داشته و هر ساله خسارات زيادي را به اراضي دامنه اي و سکونتگاه هاي روستايي وارد مي کند. شرايط خاص زمين شناسي از جمله سازندهاي مستعد لغزش، تشديد کاربري زمين و وضعيت رطوبتي منطقه از مهم ترين عوامل موثر در وقوع زمين لغزش ها در محدوده مورد نظر بوده است. در اين مقاله با هدف مشخص نمودن عوامل تاثير گذار در وقوع زمين لغزش ها با استفاده از مدل تجربي آنبالاگان (Anbalagan)، ابتدا واحدهاي کاري مشخص و با تعيين وزن عوامل که بيانگر ميزان نقش آنها در رخداد لغزش ها است، مجموع امتيازات به دست آمده و در نهايت با همپوشاني لايه هاي مختلف اطلاعاتي و عمليات ميداني با استفاده از  GPSنقشه پهنه بندي خطر وقوع زمين لغزش تهيه گرديد. نتايج حاصله بيانگر آن است که %64 از مساحت منطقه در پهنه هاي پرخطر و شديدا پرخطر از نظر وقوع زمين لغزش ها قرار دارند. شناسايي و معرفي اين نواحي از لحاظ حرکات توده اي دامنه مي تواند براي برنامه ريزان و مديران سرزمين در سطح محلي و منطقه اي حايز اهميت باشد.

 نسخه قابل چاپ