پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
شنبه 16 اردیبهشت 1391 1:11 AM
| 4 : فضاي جغرافيايي بهار 1389; 10(29):95-128. |
| كاربرد الگوهاي كلان مقياس جوي-اقيانوسي در تحليل نوسانات بارش (مطالعه موردي: ايستگاه اهر) |
| خورشيددوست علي محمد*,قويدل رحيمي يوسف,عباس زاده كريم |
| * دانشگاه آزاد اسلامي، واحد اهر |
|
در اين مقاله با استفاده از داده هاي بارش فصلي ايستگاه سينوپتيك اهر در يك بازه بلند مدت 47 ساله از سال 1960 تا 2006 ميلادي، نوسانات بارش ايستگاه مورد محاسبه قرار گرفته و روند تغييرات بارش بررسي شده است. با استفاده از آزمون من-كندال معني دار بودن تغييرات و نوسانات بارش فصلي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج آزمون حاكي از معني داري بارش زمستاني ايستگاه اهر است. تحليل هاي آماري رابطه بارش هاي فصلي ايستگاه اهر با الگوهاي پيوند از دور را مورد تاييد قرار داد كه در اين راستا رابطه بارش هاي پاييزي با الگوي جوي-اقيانوسي (شاخص نوسان جنوبي موسوم به انسو) در فاز گرم يا ال نينو موجب افزايش بارش و در فاز سرد يا لانينا موجب خشكسالي مي شود. رابطه بارش هاي زمستاني با الگوهاي پيوند از دور نوسانات اطلس شمالي و الگوي نوسانات اقيانوس منجمد شمالي (شمالگان) معني دار بوده كه در فاز منفي نوسانات اطلس شمالي كثرت سيكلون هاي وارد شده به منطقه، بارش اهر افزايش و در فاز مثبت به علت غلبه آنتي سيكلون يا پرفشار آزور بارش كاهش مي يابد. |
| كليد واژه: بارش فصلي، پيوند از دور، دوره هاي مرطوب و خشك، آزمون من-كندال، اهر |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
