بانک مقالات جغرافیا

همزمان با تحولات ساختاري شهرها در عرصه هاي كالبدي- فضايي، اقتصادي، اجتماعي و ... عناصر و فضاهاي شكل دهنده شهرها نيز دچار تغيير و تحول بنيادي شده اند در اين ميان رويكرد به فضاهاي سبز شهري نيز از رويكرد اكولوژيكي به عرصه هاي فعال و پوياي عملكردهاي اجتماعي-فرهنگي تغيير كرده است. در اين مقاله با استفاده از روش توصيفي-تحليلي و بر اساس پيمايش ميداني، سعي شده تا آثار اجتماعي و فرهنگي فضاهاي سبز شهري بالاخص پارك ها از ابعاد و زواياي گوناگون مورد بررسي و كنكاش قرار گيرد. نتايج حاصله مبين آن است كه آثار اجتماعي و فرهنگي فضاهاي سبز علاوه بر كاركردهاي مطلوب (برقراري تعاملات اجتماعي، گسترش فرهنگ شهري و شهروند سازي، پر كردن اوقات فراغت و ...). داراي تبعات نامطلوب (شكل گيري انواع جرايم شهري، گسترش فرهنگ ابتذال، دوستي هاي نامشروع و ...). بسياري است. همچنين تاثيرگذاري اجتماعي-فرهنگي پارك ها در كليه شاخص ها يكسان نيست، به عنوان مثال در حالي كه پارك هاي منطقه اي در شكل گيري نهادهاي مشاركتي و يا تاثير آن در بهداشت رواني و جسماني شهروندان نقش موثرتري نسبت به ساير پارك ها دارند، در پارك هاي محله اي تجمع افراد بزهكار و ناهنجار و شكل گيري روابط نامشروع بيشتر به چشم مي خورد. به عبارت ديگر بين مساحت پارك ها با ميزان تاثيرات شاخص هاي اجتماعي-فرهنگي (مطلوب يا نامطلوب). در كليه شاخص ها هميشه رابطه مستقيم برقرار نيست، بلكه تنها در برخي شاخص ها اين مساله صادق است (مانند تاثيرات اجتماعي پارك ها در پر كردن اوقات فراغت).

 نسخه قابل چاپ