بانک مقالات جغرافیا

انتخاب يک روش درون يابي بهينه براي تخمين ويژگي هاي يک منطقه موردي در نقاط نمونه گيري نشده نقش مهمي در مديريت داده ها دارد. در اين تحقيق، سه روش کريجينگ ساده، معمولي، يونيورسال و توابع پايه شعاعي جهت تخمين پارامتر ميانگين بارندگي سالانه استان اصفهان مورد استفاده قرار گرفته است. بدين منظور ابتدا به ازاي هر مدل، نيم تغييرنماي آن محاسبه و ترسيم شد. سپس با استفاده از روش ارزيابي متوالي (Cross-Validation)، ريشه متوسط مجذور خطاها و ضريب تعيين بين مقادير مشاهده و تخمين زده شده (r2) خطاي نقشه ها برآورد شد و از ميان شانزده نقشه، يک نقشه به عنوان نقشه مناسب اختيار شد. نتايج به دست آمده نشان مي دهد که براي درون يابي اطلاعات ميانگين بارندگي سالانه روش هاي كريجينگ معمولي، کريجينگ ساده، توابع پايه شعاعي و کريجينگ يونيورسال به ترتيب دقت هاي بالاتري را در منطقه مورد مطالعه نشان مي دهند. روش کريجينگ معمولي با مدل دايره اي مناسب ترين روش براي درون يابي اطلاعات مقادير ميانگين بارندگي سالانه از خود نشان داد.

 نسخه قابل چاپ