پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
جمعه 15 اردیبهشت 1391 10:56 PM
| 6 : فضاي جغرافيايي پاييز 1389; 10(31):119-136. |
| بررسي نوع و شدت عوامل موثر در بيابان زايي سيستان (مطالعه موردي: منطقه نياتک) |
| حسيني سيدمحمود*,اختصاصي محمدرضا,بزي خدارحم |
| * باشگاه جوان، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد ارسنجان |
|
بيابان زايي پديده اي است که در مناطق خشک، نيمه خشک و نيمه خشک مرطوب رخ داده و موجب کاهش پتانسيل و توان اراضي مي گردد. جهت بررسي نوع و شدت عوامل موثر در بيابان زايي مدل هاي مختلفي ارايه شده است که با توجه به تطابق و سازگاري مدل برآورد شدت بيابان زايي اراضي ايران، با شرايط بيوم کشور ايران و بالاخص منطقه مورد نظر و همچنين جامع و گام به گام بودن آن، جهت بررسي نوع و شدت عوامل موثر در بيابان زايي منطقه نياتک سيستان انتخاب گرديد. براي اين منظور واحدهاي کاري موجود در منطقه به عنوان نقشه پايه براي ارزش دهي به عوامل و شاخص هاي مورد نظر، به روش ژئومورفولوژي تهيه گرديد. سپس با ارزش دهي به شاخص هاي ارزيابي شدت بيابان زايي و جمع امتيازات مربوط به آنها در هر واحد کاري و بر اساس جداول مبنا، شدت تخريب سرزمين و بيابان زايي براي کاربري هاي مختلف تعيين شد. در نهايت با بهره گيري از نرم افزارArcView 3.2 نقشه هاي مربوط به وضعيت فعلي شدت بيابان زايي هر يک از کاربري هاي مذکور ترسيم شد. بر اساس نتايج حاصله از اين تحقيق شدت بيابان زايي منطقه در سه کلاس متوسط (42/2857 هکتار)، زياد (13/1503 هکتار) و خيلي زياد (1/459) بوده و عامل اصلي تشديد پديده بيابان زايي و تغيير اقليم در منطقه نياتک سيستان عوامل محيطي (خشکسالي) عنوان گرديد. |
| كليد واژه: شدت بيابان زايي، واحدکاري، منطقه سيستان |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
