بانک مقالات جغرافیا

از زمان هاي بسيار دور که در ساخت پروژه هاي عمراني و بخصوص شبکه هاي ارتباطي از روش هاي ابتدايي استفاده مي شد تا حال حاضر که روش هاي پيچيده و دقيق مطرح شده اند، آب و هوا و خصوصيات مختلف آن همواره به عنوان يکي از عوامل مهم و حياتي در روند ايجاد يک سازه دخالت مستقيم داشته اند.
ايران با واقع شدن در جنوب غربي آسيا و در حد فاصل بين دو عرض جغرافيايي 25 تا 42 درجه شمالي همواره محل عبور سيستم ها و توده هاي مختلف اقليمي بوده که برآيند آن به وجود آمدن پهنه هاي گوناگون اقليمي بر روي سرزمين ايران بوده است. لذا با توجه به گوناگوني اقليمي اين سرزمين، هر گونه ساخت و بهره برداري از پروژه هاي ارتباطي، مستلزم توجه دقيق به اين پديده هاي اقليمي است. در اين مطالعه جهت دستيابي به پهنه هايي با ويژگي هاي اقليمي يکسان، اقدام به پهنه بندي غرب و شمال غرب ايران با توجه به مديريت روسازي راه گرديد.
براي انجام اين کار از 10 پارامتر هواشناسي متعلق به 38 ايستگاه سينوپتيک موجود در منطقه براي يک دوره 15 ساله (2005-1991) بهره گرفته شد. ابتدا داده هاي هواشناسي به نمره استاندارد Z تبديل و سپس با استفاده از روش تحليل خوشه اي، خوشه بندي ايستگاه ها انجام شد. سپس بر اساس خوشه هاي به دست آمده پهنه بندي اقليمي انجام گرفت. در نهايت پهنه بندي مورد نظر بر روي پهنه آب هاي زير زميني قرار داده شد و پيشنهادات لازم براي هر پهنه جهت مديريت صحيح روسازي راه ارايه گرديد.

 نسخه قابل چاپ