بانک مقالات جغرافیا

هدف اين مقاله بررسي ميزان تاثيرپذيري رويکرد سازماندهي فضايي شهري و منطقه اي کلان شهرهاي ايران بر اساس تغييرات ساختارهاي اقتصادي عصر جديد با تاکيد بر کلان شهر تبريز است. زيرا به نظر مي رسد در شرايط عدم تطابق ساختار فضايي کلان شهرها، که عامل رشد اقتصادهاي ملي و ارتقادهنده جايگاه بين المللي و جهاني کشورها هستند، با نقش و عملکرد متناسب با تغييرات ساختارهاي روز اقتصادي جهان، با مشکل تناقض هاي کالبدي نسبت به نقش بايسته شان مواجه شده و راه جهاني شدن کشور از طريق شهرهاي بزرگ براي آنها مسدود خواهدشد.
در اين مقاله، اصول پايه اي براي برنامه ريزي فضايي شهري و منطقه اي و ضرورت توجه به نقش و جايگاه کلان شهرها با استفاده از آرا و نظريه پردازي هاي صاحب نظران اين حوزه از جمله دانيل بل، فريتزماکلوپ، آلوين تافلر، فرانک وبستر، يونجي ماسودا، سيمون نورا، آلن منک، مارک اوري پورات و مانوئل کاستلز که داراي ديدگاههاي مرتبط با جامعه اطلاعاتي هستند، بررسي شده و مباني نظري طرح هاي توسعه و عمران کلان شهر تبريز مورد مقايسه تطبيقي قرار گرفته است.از نظر روش شناسي گردآوري و تحليل داده ها به صورت توصيفي و تحليل ثانويه بوده است،که در زير شاخه هاي پيمايشي و بررسي موردي کار پژوهش را پيش برده است. همچنين در تجزيه و تحليل اين مقاله از روش تحليل محتوايي، تطبيقي و آزمون t استفاده شده است. عمده ترين يافته هاي مقاله عبارتند از: ويژگي هاي سازمان فضايي کلان شهرها بر اساس الزامات جامعه اطلاعاتي و ميزان استفاده از پاردايم اطلاعات در تدوين انگاره ها و اسناد طرح هاي توسعه و عمران شهري و منطقه اي کلانشهر تبريز که از سال 1368 به امروز تهيه شده اند.

 نسخه قابل چاپ