پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
جمعه 15 اردیبهشت 1391 10:37 PM
| 5 : فضاي جغرافيايي زمستان 1390; 11(36):103-130. |
| بررسي وضعيت شاخص هاي کمي و کيفي اجتماعي مسکن در شهرستان اهواز |
| ملكي سعيد* |
| * گروه جغرافيا و برنامه ريزي شهري، دانشگاه شهيد چمران اهواز |
|
شاخص هاي مسکن شايد مهم ترين و کليدي ترين ابزار در برنامه ريزي مسکن باشند. بررسي شاخص هاي اجتماعي مسکن يکي از وسائل و شيوه هاي شناخت ويژگي هاي مسکن به شمار مي رود که مي توان به کمک آن پارامترهاي موثر در امر مسکن را شناخت و هر گونه برنامه ريزي و تصميم گيري صحيح در خصوص مسکن را تسهيل نمود. هدف اين مقاله بررسي وضعيت شاخص هاي اجتماعي مربوط به ازدحام جمعيت يا کميت مسکن، کيفيت وضع مسکن، خدمات اساسي و مالکيت و نحوه تصرف مسکن در شهرستان اهواز مي باشد. روش تحقيق ترکيبي از روش هاي توصيفي، تحليلي و موردي- ميداني يا موردي- ژرفانگر است. بررسي و مقايسه شاخص هاي اجتماعي مسکن در شهرستان اهواز طي سال هاي 1345 الي 1385 نشان مي دهد که در اکثر اين شاخص ها روند روبه رشدي (بهبودي نسبي) داشته اند. از اين رو برنامه ريزان و مديران مسکن بايد از يک سو به اهميت شاخص هاي اجتماعي در بهبود کيفيت مسکن توجه نموده و از سوي ديگر مساله مسکن را در ارتباط با کليه عوامل مربوطه اعم از کمي و کيفي مورد بررسي و امعان نظر قرار دهند، همچنين با ديدي جامع و همه سو نگر و به طور اساسي و جدي تر نقش شاخص هاي اجتماعي را در برنامه هاي توسعه مسکن لحاظ کنند. |
| كليد واژه: مسکن، شاخص هاي کمي و کيفي، خدمات اساسي، شهرستان اهواز |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
